KÖTÜYÜM BEN !!!!

Sat, 17 Jan 2009 06:40:00 +0200

Ben valla çok sıradan ve basit bir insan olmak istiyorum.Sıpsı radan ve basbasit.Çünkü herkes gördüğüm kadarıyla çok muhteşem!''Ben almim,kalsın yani'' demek istiyorum…

Bu muhteşemliklerden çok bunaldım.Sıfır, hatta sıfırın altı eksi 1 olsam daha da bi rahat edeceğim.Canım öyle olmak istiyor.Köpkötü ,işe yaramaz,beş para etmez biri olmak istiyor canım...

Ne? ''olursam mı'' dedim?Pardon,ö yleyim öyleyim…Olmak gibi bişi yok,öyleyim zaten…Sıfırın altında eksi 1…Daha aşağısı var mı bilmiyorum?Matematiğ im iyi değil...Varsa eğer onu da olurum hiç de problem değil...

Tıpkı o ''domestos'' reklamındaki mikrop gibi;

'' kötüyüm ben, k.. ( devamı )

Mon, 05 Jan 2009 18:19:00 +0200

Benim hiç sapanım olmadı anne,
Ne kuşları vurdum,
Ne de kimsenin camını kırdım...
Çok uslu bir çocuk değildim ama,
Seni hiç kırmadim, hep boynumu kırdım.
Ben hayatım boyunca
Bir tek kendimi vurdum! ..

Suskun görünsem de,
Fırtınalı ve mağrurdum anne.
Bir mızrak gibi,
Aynada hep dik durdum anne! ..
Ben sana hiç bir gün laf getirmedim,
Leke sürmedim.
Ama göğsümü çok hırpaladım,
Kalbimi çok yordum...
Ben hayatım boyunca, en çok kendimi sordum! ...

Benim hiç sevgilim olmadı anne,
Ne bir yuva kurdum,
Ne bir gün şansım güldü...
Öpemeden bir bebeğin gidişini,
Tükendi gitti çağım...
Kimi yürekten sevdiysem,
Yüreğini başkasına böldü...
Bir muhabbet kuşum vardı,
O da yalnızlıktan öldü...

Sen beni göğsünde
Hep acılarla mı soğurdun anne?
Yoksa evlat diye,
Koca bir taş mı doğurdun anne?
Eziyet degilim, zahmet değilim,
Musibet hiç değilim;
Bir senin mi balına sinek kondu, söylesene!
Doğurdun da beni,

DOSTLUK ÖDÜLÜ

Sat, 25 Oct 2008 14:58:00 +0300

Hayatımdaki en değerli insanlardan bir tanesi olan ANEMON beni dünya dostluk ödülüne layık görmüş... hayatımızda var olupta anlık zamanlarda veya belirli bir süre içerisinde arkadaşlık yapmaya çalışan bir sürü insan var... ama öyle insanlar varki sizi anlık değil belirli bir zaman çerçevesinde değil sizi bir ömür boyu koruyup kollayan, elindeki imkanları kullanarak sizler için ellerinden gelen herşeyi yapmaya hazır olan insanlar vardır... işte ANEMON da bunların arasına giren nadir insanlardan bir tanesidir... hayatta en değerli, en samimi, en içten, en candan dostumdur, arkadaşımdır, ablamdır, canımdır, ciğerimdir...

Şimdi galiba bu dostluk ödülünü, dostluklarımızın daha iyi pekişmesi ve daha da sağlam olabilmesi amacı ile dünya dostluk ödülünü ben bütün blogcu arkadaşlarıma veriyorum... isimleri tek tek yazmak bana biraz zor gelicek, lütfen ismini sayamadığım dostlarım beni affetsin...

1- www.blogcu.com/anemonunmutfagi
2- www.blogcu.com/defneninsuzgeci

GECEYE KARŞI MÜDAFA

Wed, 22 Oct 2008 09:42:00 +0300

GECEYE KARŞI MÜDAFAA

Bu adam ölmüştür ama,
Düşmedi toprağa henüz vakit.
Hayatını devrettik ağaçlara
Kalbi kimlere ait.

Bu adam ölmüştür ama,
Başucundan ayrılamadık.
Sonsuz kederinde gecelerimizin
Nedendir hala bu beyazlık.

Bu adam ölmüştür ama,
Henüz durmadı nehir.
Ve nasibi muhteşem kuşlar gibi
Onu götürebilir.

FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA anısına
.. ( devamı )

YALNIZLIĞIM

Wed, 22 Oct 2008 09:39:00 +0300
YALNIZLIĞIM

Ilık bir su gibidir içimde yalnızlığım,
Yalnızlığım, ruhumda uzak bir ses gibidir.
Her sabah ufuklardan mavi şarkılar gelir,
Ve her sabah ürperir içimde yalnızlığım

Güneşim aydan sarı, yarınım dünden zorsa,
Sarsın artık ömrümü tunç kandillerin isi
Üşüyen ellerimden tutmalıydı birisi,
Eğer benim gözlerim onları görmüyorsa.

Bir camın arkasında açılıyor güllerim,
Havuzum pırıl pırıl... yıkar bakışlarımı.
İşler temiz ziyalar suya nakışlarımı;
Ruhumun dünyasından eser tahayyüllerim

Rüya rüzgarlarında bir yaprak yalnızlığım
Düşüncem bir neydir ki ürperir perde perde
Belki bu mısralarım esecek gönüllerde
Fakat herkese uzak kalacak,yalnızlığım.

FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA.. ( devamı )

DENİZ FENERİ

Wed, 22 Oct 2008 09:25:00 +0300

DENİZ FENERİ

Uzanmış koca burun açık denize doğru,
Lacivert ve gri gecenin değerinde.
Karanlıkla başlar bir dünya sevgisi,
Deniz feneri parlar,
Talihe aldırmadan kayalar üzerinde.

Bulutlar birleşir alaca düzlüklerde,
Çöker uzak limanlardan bir sis.
Bir sıkıntı başlar karanlığında kaderin,
Bildirir, yanınca yanınca,
Ömrün neresindesiniz, aşkın neresindesiniz?

Yüreğin mi daralıyor, yıldız ışığında,
Bırak anılar gitsin biraz daha geri.
Ruhu götürmeden vakit yürüyebilir,
Düşün nasıl durmuş sabırla yüzlerce yıl,
Hep bu benekte bu deniz feneri.

Bak deniz savaşlarına, yaşlı korsanlara,
Uçan dalgalara, uyuyan rüzgara bakmış,
Bir tek göz kadar kara ve mavi,
Enginle boş,
Kısmetsiz balıkçılara bakmış.

Saçlarında tuz kokan, ölü kokan bir serinlik,
Yüzünde bir fırtına tadı.
Durursun yorgun, umutsuz,
Birden bir daha yanıp söner, sevinçle titrersin,
Bir şey, belki de yaşaman uzadı.

TAHTA İSKELE

Tue, 02 Sep 2008 01:04:00 +0300

Ağır adımlarla yürüdüm
Aklımdan geçerlerde ağırdı
Tahta iskelenin havasıda ciğerlerime ağır geldi
Oturdum kendimi dinledim
Güneş beni seyretti
Ben denizi
Denizde silüetin belirdi

Güneş nöbetini hilale bıraktı

KAĞIT GEMİ

Fri, 29 Aug 2008 13:11:00 +0300

Deniz kıyısında
bir martıyla konuşurken görüyormuş
dostlarım beni sürekli
bir kaptanım çünkü
kağıt gemilerden
emekli

Kılları uzadıkça ellerimin
unuttum kağıtlardan
nasıl gemi yapıldığını
ki yaşlılığa uzanan
birer iskeledir parmaklarım
çözüldü uçlarından
nice kağıt geminin
palamarı

Çocukluğumun tahta atını
bozarak yaptığım iskeleye
küçük bir kağıt gemi
yanaşır mı dersiniz
kazısam ellerimdeki
bütün kılları ! ...

SUNAY AKIN.. ( devamı )

umuda yolculuk

FELSEFE

FRANSA EBEDİYYEN BU LEKEYİ TAŞIYACAK...

KÖTÜYÜM BEN !!!!

DOSTLUK ÖDÜLÜ

GECEYE KARŞI MÜDAFA

YALNIZLIĞIM

DENİZ FENERİ

TAHTA İSKELE

KAĞIT GEMİ